آیناز فرامرزی، قهرمان کبدی مسابقات آسیایی ناگویا، مسیر پرفراز و نشیب خود را از دوران کودکی تا رسیدن به سکوی افتخار در این رقابت‌ها تشریح کرد. او ورزش را اولویت اصلی زندگی خود دانست و از تمرینات سخت روزانه و مصدومیت‌های جدی زانو سخن گفت که هرگز اراده‌اش را تضعیف نکرد.
تلاش‌های بی‌وقفه و تمرینات فشرده
فرامرزی با یادآوری روزهای دبستان گفت که روزانه چهار تا پنج ساعت تمرین می‌کرد و حتی صبح‌ها پیش از مدرسه و بعد از آن نیز به تمرین می‌پرداخت. او از خستگی‌های شدید و خوابیدن روی کتاب‌های درسی به دلیل فشار تمرینات سخن گفت و تاکید کرد که با برنامه‌ریزی و انگیزه قوی به هدف خود که مدال آسیایی بود، رسید.
بیشتر بخوانید: شبنم روحی و ضرورت حمایت پایدار از ورزش زنان ایران پس از بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶
او برای حفظ تمرکز، لوگوی بازی‌های آسیایی و هدف مدال طلا را روی سقف اتاقش چسبانده بود تا هر روز صبح با یادآوری هدفش بیدار شود و از حاشیه‌ها دور بماند.
آرزوهای بزرگ و برنامه‌های آینده
آیناز فرامرزی از علاقه‌اش به تحصیل و گلایه از عدم حمایت دانشگاه در مسیر تحصیلی خود گفت و افزود که پس از این قهرمانی قصد دارد ادامه تحصیل دهد و در صورت امکان به دانشگاه فردوسی مشهد برود. همچنین او برنامه دارد آکادمی تخصصی ورزشی تاسیس کند تا استعدادهای ورزشی شهرش را حمایت کند و مانع از خاموشی استعدادها به دلیل مشکلات مالی شود.
فرامرزی تاکید کرد که خانواده‌اش بزرگ‌ترین پشتوانه او بوده‌اند و با وجود آسیب‌ها و سختی‌ها، به خاطر ایمان آن‌ها به توانایی‌هایش مسیر ورزش را ادامه داده است.
بیشتر بخوانید: محمدباقر قالیباف کسب ۵۲ مدال کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا را تبریک گفت · هنگامه هادیانی اولین دختر ژیمناست ایرانی در مسابقات بین‌المللی پس از انقلاب
