در یک اقدام جنجالی که توجهات زیادی را به خود جلب کرد، دو بازیکن تیم ملی فوتبال زنان ایران که به تازگی در استرالیا درخواست پناهندگی کردهاند، اعلام کردند که سکوت آنها در برابر سرود ملی ایران در جریان مسابقات قهرمانی فوتبال زنان آسیا، به عنوان یک اعتراض به رژیم تهران بوده است.
سکوت به عنوان اعتراض
این دو بازیکن، که نامهای آنها رسانهای نشده، گفتند که سکوت آنها نه تنها به عنوان یک عمل فردی، بلکه به عنوان صدای تمامی زنانی است که تحت فشار و سرکوب در ایران قرار دارند. این حرکت، تنها یک عمل نمادین نیست بلکه پیامی به جامعه بینالملل است که زنان ایرانی نمیتوانند در شرایط کنونی به زندگی عادی خود ادامه دهند و باید صدای آنها شنیده شود.
این تصمیم برای عدم خواندن سرود ملی در حالی صورت گرفت که مسابقات فوتبال زنان آسیا در حال برگزاری بود و انتظار میرفت که بازیکنان به رسمیت شناخته شده، این سرود را بخوانند. با این حال، این دو بازیکن با سکوت خود، به نوعی نه تنها به مشکلات سیاسی و اجتماعی در ایران اشاره کردند، بلکه خواهان توجه جهانی به شرایط زنان در کشورشان شدند.
پیام به زنان ایرانی
بازیکنان سپس توضیح دادند که سکوت آنها میتواند به عنوان یک صدای امید برای زنان ایرانی تلقی شود. آنها خواستار حمایتهای بیشتر از سوی جامعه جهانی برای بهبود وضعیت زنان در ایران هستند و بر این باورند که این حرکت میتواند به یک جنبش بزرگتر تبدیل شود.
این اقدام، نه تنها در عرصه ورزشی بلکه در سطح اجتماعی و سیاسی نیز تأثیرگذار خواهد بود. به نظر میرسد که این دو بازیکن با شجاعت خود، نوری به تاریکیهای موجود در جامعه ایرانی تاباندهاند و به دیگر زنان نشان دادهاند که میتوانند با صدای خود، تغییراتی را در جامعه خود ایجاد کنند.
