امیر قلعه‌نویی پس از نمایش نسبتاً موفق تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی، به عنوان بهترین گزینه برای هدایت تیم ملی شناخته می‌شود. با این حال، محبوبیت و مقبولیت کافی در میان افکار عمومی و رسانه‌ها ندارد که مهم‌ترین دلیل آن خود اوست.
بازی‌های دوستانه و واکنش‌ها
مسابقات دوستانه معمولاً برای آزمون تاکتیک‌ها و بازیکنان جدید به کار می‌روند و نمی‌توانند معیار مناسبی برای ارزیابی تیم ملی باشند. اما هیجان‌زدگی قلعه‌نویی پس از یک بازی دوستانه سطح پایین و صحبت درباره آمادگی صددرصد بازیکنان باعث شده افکار عمومی بازی‌های دوستانه را جدی بگیرد و واکنش‌های شدیدی نشان دهد. اگر عملکرد او در جام جهانی را منصفانه بررسی کنیم، بهترین نتیجه ممکن را ارائه داده است، اما پرداختن به موضوعاتی خارج از وظایف سرمربی در مصاحبه‌ها، دستاوردهایش را زیر سؤال برده است.
بیشتر بخوانید: فرهاد مجیدی گزینه اصلی هدایت تیم امید ایران پس از ناکامی حسین عبدی
ترس از کاهش اقتدار و مشکلات کادر فنی
چشم اسفندیار قلعه‌نویی ترس از کاهش اقتدارش در تیم ملی است. اعضای کادر فنی تیم ملی، که فاصله زیادی با او دارند، مربیان موفقی نیستند و تابع محض دستورات او هستند. نگاه از بالا به پایین قلعه‌نویی به مربیان و پیشکسوتان فوتبال باعث شده که تنها دو نفر از آنها در جلسات مشورتی حاضر شوند و علناً اعلام کنند که گوش شنوایی برای توصیه‌هایشان وجود ندارد.
در لیگ مربیان جوان و موفقی حضور دارند که می‌توانند به تیم ملی کمک کنند، اما به دلیل صاحب‌نظر بودن، مطیع مطلق قلعه‌نویی نخواهند بود. اگر قلعه‌نویی می‌خواهد با ارتش خود قلعه‌ای را فتح کند، باید ترس از کاهش اقتدار را کنار بگذارد و به جای مربیان بله‌قربان‌گو، از مربیان صاحب سبک و موفق بهره ببرد.
بیشتر بخوانید: حسین عبدی از هدایت تیم امید ایران استعفا داد · پپه لوسادا به کادر فنی تیم ملی فوتبال ایران اضافه شد
