اکثریت قریب به اتفاق سرمربیان لیگ برتر و دسته یک فوتبال ایران را بازیکنان مطرح سابق تشکیل میدهند اما بازیکنان سابق رغبتی به مدیریت فوتبال نشان نمیدهند. مصاحبههای اخیر ساپینتو و وحید هاشمیان و انتقادهای مطرح شده از مدیران استقلال و پرسپولیس، بار دیگر این سوال را مطرح کرده است که چرا برای پرورش مدیران فوتبالی قدمی برداشته نشده است.
مدیریت باشگاه، مدیریت ورزشی، استعدادیابی و مدیریت نقل و انتقالات جزئی از چرخه بزرگ فوتبال هستند و خانواده فوتبال را تشکیل میدهند. با توجه به محدودیت تعداد تیمها و عدم امکان حضور همه بازیکنان سابق به عنوان مربی، مدیریت میتواند راهی مناسب برای ماندن در فوتبال باشد.
بیشتر بخوانید: حبیب فرعباسی و مدافعان استقلال کلینشیت آسیایی را ثبت کردند
دلایل کماقبال بودن بازیکنان سابق به مدیریت
رسول خطیبی، یکی از معدود فوتبالیهایی که تجربه مدیریت دارد، دلیل عدم اقبال به این حوزه را حقوق پایین عنوان کرده است: «آخرین قرارداد من در سه چهار سال پیش ۱۲ میلیارد بود ولی در مدیریت نهایتا بین ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون حقوق دریافت میکنید.»
با این حال، پول تنها دلیل نیست. افرادی مانند رسول خطیبی، ابراهیم شکوری، سعید دقیقی و حسین بادامکی که مدیریت در فدراسیون فوتبال و باشگاهها را تجربه کردهاند و سپس به نیمکت بازگشتهاند، نشان میدهند که مسائل دیگری نیز در این زمینه دخیل است.
مشکل اصلی فوتبال ایران در رده ملی و باشگاهی، مدیریت است و در سایر عرصهها مانند داوری و مربیگری نیز برنامهریزی مناسبی صورت نمیگیرد. این سوال مطرح است که چرا فقط مدیریت بدون متقاضی مانده و بازیکنان سابق در این حوزه فعالیت نمیکنند.
تجربههای بینالمللی و فرصتهای داخلی
یوفا دورههای مدیریتی ویژه بازیکنان سابق طراحی کرده است که بازیکنانی مانند کاکا، نمانیا ویدیچ، سامیخدیرا، کولو توره و ایوان راکیتیچ در آن شرکت کردهاند و خود را برای ورود به مدیریت فوتبالی آماده کردهاند. کریم انصاریفرد نیز در این دورهها شرکت کرده است اما در فوتبال ایران فرصت مناسبی برای او وجود ندارد.
بیشتر بخوانید: مرتضی فنونیزاده عملکرد پرسپولیس و تلاش مهدی تارتار برای فوتبال زیبا را بررسی کرد · حاتم احمدی درباره سربازی علیرضا بیرانوند: تا نیمفصل کارایی ندارد
