حسین دریکوند مسیر ورزشی خود را از زمین‌های خاکی محله ماسور خرم‌آباد آغاز کرد؛ جایی که با وجود معلولیت مادرزادی، فوتبال بازی می‌کرد. علاقه به فوتبال، شرایط جسمانی و آشنایی با ورزشکارانی که محدودیت‌های جسمی را پشت سر گذاشته بودند، او را به والیبال نشسته رساند.
ورود دریکوند به والیبال نشسته از سال ۱۳۹۴ شروع شد و پس از ۱۰ سال تلاش و بارها خط خوردن از اردوها، توانست به ترکیب اصلی تیم ملی برسد. او در نخستین اعزام بین‌المللی خود به رقابت‌های پاراآسیایی ناگویا ۲۰۲۶ مدال طلای این مسابقات را کسب کرد.
بیشتر بخوانید: جریمه تیم والیبال شهداب تعلیقی شد
مسیر دشوار تا قهرمانی
دریکوند در ۳۰ سالگی از روزهایی می‌گوید که حتی تأمین هزینه رفت‌وآمد به اردوها برایش دشوار بود و حمایت‌ها بیشتر به حضور در قاب عکس‌ها محدود می‌شد. او با وجود مشکلات مالی و روحی، هر بار پس از خط خوردن از اردوها تلاش کرد تا به سطح آمادگی موردنظر برسد و در نهایت موفق شد به ترکیب اصلی تیم ملی راه یابد.
او معتقد است توکل به خدا و باور به توانایی‌های خود، کلید عبور از محدودیت‌ها بوده است. علاقه به والیبال نشسته و حمایت خانواده نیز از عوامل مهم ادامه مسیرش بوده‌اند.
حسین دریکوند امروز نمادی از پشتکار و امید برای ورزشکاران دارای معلولیت است که توانسته است از زمین‌های خاکی فوتبال به قهرمانی در والیبال نشسته آسیا برسد.
بیشتر بخوانید: چهار شکست متوالی کونئو با بازگشت تلخ پوریا حسین‌خانزاده به لیگ والیبال ایتالیا · سید محمد شروین اسبقیان و کاوه صدقی کاندیدای انتخابات کمیته ملی پارالمپیک شدند
