حسین عبدی، سرمربی سابق تیم امید، اعلام کرد که در این چند سال برای پول کار نکرده و حتی گفته است: «به من صفر بدهید هم چیزی نمی‌گویم!» این سخن نشان‌دهنده گذشت و تعهد است، اما در فوتبال حرفه‌ای نمی‌توان تنها با این ادعاها کارنامه ساخت و از مسئولیت نتیجه فرار کرد.
نتیجه‌گیری مهم‌تر از دستمزد است
نه مربیانی که برای قراردادهای میلیاردی فشار می‌آورند همیشه حق دارند و نه حسین عبدی می‌تواند با افتخار به پول نگرفتن، حقانیت کسب کند. فوتبال جای احساسات نیست بلکه جای نتیجه گرفتن است. عبدی با این رویکرد نه قهرمانی آسیایی به فوتبال ایران آورده، نه طلسم صعود به المپیک را شکسته و نه حسرت‌های فوتبال امید را پایان داده است.
بیشتر بخوانید: خیمنز اعتراف کرد: بیش فعالی دارم و پسرم هم همین مشکل را دارد
ای کاش عبدی به اندازه کافی پول می‌گرفت اما اجازه نمی‌داد پرونده ناکامی‌ها سنگین‌تر شود. گرفتن دستمزد حق مربی است و اگر کارش را درست انجام دهد باید بیشتر هم بگیرد. اما افکار عمومی با فیش حقوقی مربیان قهرمان نمی‌شود؛ مردم نتیجه، افتخار و نسلی که آینده فوتبال ایران را بسازد می‌خواهند.
پاسخگویی به عملکرد مهم‌تر از قراردادهاست
با پول نگرفتن عبدی، نه اتفاقی در فوتبال ایران افتاده و نه امیدها به حقشان رسیده‌اند. درباره تیم ملی بزرگسالان هم مسئله اصلی افکار عمومی قرارداد امیر قلعه‌نویی یا پاداش‌های او نیست. قلعه‌نویی و دستیارانش هر چقدر می‌گیرند، به شرطی که فوتبال ایران در قبال آن افتخاری کسب کند، مشکلی نیست.
سؤال اصلی این است که این قراردادها و پاداش‌ها چه دستاوردی برای فوتبال ایران دارند؟ چه نسلی می‌سازند و چه استعدادهایی را معرفی می‌کنند؟ وقتی پاسخ این پرسش‌ها روشن نباشد، افکار عمومی درباره چرایی پرداخت‌ها سؤال می‌کند. مربی باید عملکردش در برابر دستمزدش سنجیده شود؛ این پاسخگویی است و نه بی‌انصافی یا ناسپاسی، چیزی که در تیم ملی دیده نمی‌شود.
بیشتر بخوانید: جهانبخش جعفری سرمربی جدید تیم نود ارومیه شد · لایی آسان یاسر آسانی به بازیکن گل‌گهر
