فصل بیست‌وششم لیگ برتر با هدایت ۱۸ تیم توسط سرمربیان ایرانی آغاز شد؛ اتفاقی که برای دومین بار در تاریخ لیگ رخ داده است. در حالی که فصل گذشته تیم‌هایی مانند استقلال، تراکتور و پرسپولیس با مربیان خارجی وارد مسابقات شده بودند، امسال هیچ سرمربی خارجی روی نیمکت تیم‌ها حضور ندارد.
این وضعیت پرسش‌هایی درباره دلایل غیبت مربیان خارجی و میزان پیشرفت دانش مربیگری در فوتبال ایران مطرح می‌کند. مشکلات مالی باشگاه‌ها، شرایط منطقه‌ای و سیاست‌های مدیریتی از جمله عواملی هستند که می‌توانند محدودیت در جذب مربیان خارجی را توضیح دهند. بنابراین باید تفاوت میان اعتماد برنامه‌ریزی‌شده به مربیان داخلی و انتخاب آنها به دلیل نبود گزینه‌های خارجی مشخص شود.
بیشتر بخوانید: گل‌گهر با گل‌های زهرا علیزاده و افسانه چترنور پرسپولیس را شکست داد
تجربه و چالش‌های مربیان ایرانی
نیمکت‌های این فصل با حضور مربیانی که بخش مهمی از اعتبار خود را از دوران بازیگری کسب کرده‌اند، مانند سهراب بختیاری‌زاده، جواد نکونام و محرم نویدکیا، همراه است. همچنین مربیانی مانند مهدی تارتار و محمد ربیعی با سابقه فعالیت در لیگ برتر حضور دارند. با این حال، موفقیت در مربیگری نیازمند مهارت‌هایی فراتر از تجربه بازیگری است، از جمله طراحی تمرین، سازماندهی تاکتیکی و مدیریت فشار مسابقات.
عملکرد تیم‌ها در رقابت‌های آسیایی نیز معیاری برای سنجش سطح فنی مربیان ایرانی است. نتایج نامطلوب برخی نمایندگان مانند گل‌گهر و تراکتور، بحث درباره فاصله فنی فوتبال ایران با رقبای منطقه‌ای را دوباره مطرح کرده است. البته مقایسه بدون در نظر گرفتن امکانات و بودجه باشگاه‌ها منصفانه نیست، اما تفاوت در شیوه بازی و سازماندهی تاکتیکی نیز باید بررسی شود.
نقش دستیاران خارجی و ضرورت پروژه‌های بلندمدت
حضور دستیاران خارجی در کنار سرمربیان ایرانی مانند گابریل پین در سپاهان و اوزجان بیزاتی و ماریو توکیچ در استقلال، نشان‌دهنده اهمیت همکاری‌های تخصصی است. این الگو پیش‌تر نیز در تیم‌هایی مانند استقلال و پرسپولیس دیده شده است. اما پرسش اصلی این است که این همکاری‌ها تا چه اندازه به انتقال دانش و حفظ ساختارهای فنی کمک کرده‌اند.
فوتبال ایران برای رشد مربیان داخلی نیازمند فرصت‌های آموزش تخصصی، همکاری‌های بین‌المللی و برنامه‌های بلندمدت است. ارزیابی عملکرد مربیان باید بر اساس معیارهای فنی مشخص انجام شود و حضور ۱۸ سرمربی ایرانی در لیگ امسال فرصتی برای بررسی توانایی‌های نسل کنونی مربیان است. پیشرفت مربیگری ایران باید در زمین مسابقه و مقابل رقبای آسیایی به اثبات برسد.
بیشتر بخوانید: رضاوند: ملوان با بقیه تیم‌ها خیلی فرق داشت و بازی برایم بسیار سخت بود · علی دایی در مراسم ختم حمید علیدوستی با ازدحام حاضران مواجه شد
