امروز در ورزش --:--:-- ۱۳ آبان ۱۴۰۵ خبرگزاری اسپورت پرشین
خبرگزاری اسپورت پرشین خبرگزاری ورزشی فارسی‌زبان — فوتبال، لیگ برتر، ورزش ایران و جهانsportpersian.com
حمید علیدوستی درگذشت و فوتبال ایران با فراموشی سرمایه‌هایش روبرو شد
فوتبال ایران

حمید علیدوستی درگذشت و فوتبال ایران با فراموشی سرمایه‌هایش روبرو شد

فوتبال ایران همچنان در فراموشی سرمایه‌های اخلاقی و فنی خود غرق است

منبع تصویر: khabarvarzeshi.com

توسط ۳ دقیقه زمان مطالعه ۵۱,۹۷۶

خلاصهٔ خبر

  • فوتبال ایران همچنان در فراموشی سرمایه‌های اخلاقی و فنی خود غرق است
  • درگذشت حمید علیدوستی، چهره‌ای شرافتمند و معلم در فوتبال ایران، بار دیگر نشان داد که جامعه ورزشی و مدیریتی کشور چگونه از بهره‌مندی از دانش و تجربه بزرگان خود محروم مانده است.

حمید علیدوستی در مراسم وداعی که تقریباً همه چهره‌های ورزشی کشور در آن حضور داشتند، بدرقه شد. علیدوستی که در فوتبال ایران شرافتمندانه زیست و در دوران مربیگری‌اش نقش معلمی را ایفا کرد، شاگردانش را تنها به فوتبال محدود نکرد بلکه ادبیات، منش و شیوه زندگی‌اش نیز بخشی از خاطرات آنها شد.

اما اکنون، طبق عادت آشنای جامعه ایرانی، بیشتر از سجایای اخلاقی او می‌شنویم؛ به ویژه از کسانی که در سال‌های اخیر حتی یادی از او نکرده بودند. انگار مرگ باید برسد تا یادآور شود چه کسانی را در میان خود داشته‌ایم.

فراموشی سرمایه‌های فوتبال ایران

علیدوستی در بهترین روزهای زندگی و دوران فوتبالی‌اش، زمانی که می‌توانست مدیر فنی یا سرمربی تیم‌های فوتبال ایران باشد، کنار رفت و میدان به دست کسانی افتاد که سهمشان از فوتبال فقط ادعا و افاده بود. آنها همه‌جا را تصاحب کردند؛ از صندلی‌های مدیریتی تا کادرهای فنی و تیم‌های ملی. فوتبال ایران برای برخی فرش قرمز پهن کرد و برای برخی دیگر در خانه را هم باز نکرد.

آخرین سال‌های همکاری علیدوستی با تیم ملی در دوران ریاست محمد دادکان بر فدراسیون فوتبال و در تیم جوانان بود. پس از آن، رؤسای فدراسیون او را به فراموشی سپردند. این ماجرا تنها درباره علیدوستی نیست؛ فوتبال ایران سال‌هاست سرمایه‌های انسانی خود را به کنج عزلت می‌راند و وقتی دیگر فرصتی برای بهره‌برداری از دانش و تجربه‌شان باقی نمی‌ماند، تازه به یاد خاطراتشان می‌افتد.

چندی پیش پرویز قلیچ‌خانی از دنیا رفت و بسیاری تازه جایگاه بزرگ او در تاریخ فوتبال ایران را فهمیدند. اما آیا پنجاه سال بی‌خبری از یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های فوتبال ایران با چند جمله تأسف و تمجید جبران می‌شود؟ آیا این همه بی‌معرفتی را می‌توان با یک مراسم و چند قاب عکس فراموش کرد؟

حمید علیدوستی را از دست دادیم و رفتنش غم عجیبی به فوتبال ایران تحمیل کرد. با این حال، تردیدی نیست که این آخرین عزای فوتبال ایران نخواهد بود و روزی دیگر نام عزیز دیگری را خواهیم شنید که از میان ما رفته است. آن روز دوباره خواهیم گفت چقدر خوب و متواضع بود و چرا این همه از او بی‌خبر ماندیم. سپس مانند همیشه، دو روزی تکان می‌خوریم و دوباره همه چیز را فراموش می‌کنیم. لعنت به این فراموشی...

چرا این خبر مهم است؟

درگذشت حمید علیدوستی، چهره‌ای شرافتمند و معلم در فوتبال ایران، بار دیگر نشان داد که جامعه ورزشی و مدیریتی کشور چگونه از بهره‌مندی از دانش و تجربه بزرگان خود محروم مانده است. این موضوع یادآور نادیده گرفتن مداوم سرمایه‌های انسانی فوتبال ایران است که تأثیر منفی بر توسعه و پیشرفت این رشته دارد. توجه به این مسئله می‌تواند به اصلاح روندها و حفظ ارزش‌های اخلاقی و فنی در فوتبال کشور کمک کند.

پیشینه

حمید علیدوستی در دوران بازیگری و مربیگری خود نه تنها به فوتبال بلکه به آموزش منش و شیوه زندگی شاگردانش اهمیت می‌داد. با این حال، پس از دوران همکاری‌اش با تیم ملی در زمان ریاست محمد دادکان، توسط رؤسای فدراسیون فوتبال به فراموشی سپرده شد. این وضعیت مشابهی است که برای دیگر چهره‌های بزرگ فوتبال ایران نیز رخ داده و موجب شده است تا سرمایه‌های انسانی این ورزش در کنج عزلت قرار گیرند.