حسن حبیبی، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران و نخستین سرمربی تیم ملی پس از انقلاب، دوشنبه ۱۱ آبان ۱۴۰۵ در بیمارستان شریعتی تهران در ۸۶ سالگی پس از چند سال بیماری درگذشت.
حسن حبیبی ۱۸ بهمن ۱۳۱۸ در کرمان متولد شد و از جوانی با لقب «حسن آقا» شناخته می‌شد. او به عنوان «پدر معنوی باشگاه آرارات» نیز معروف بود و در دوران حرفه‌ای خود افتخارات متعددی کسب کرد که برای بسیاری از فوتبالیست‌ها آرزو بود.
بیشتر بخوانید: جایگاه متزلزل جواد نکونام در تراکتور پس از نتایج اخیر آسیایی
افتخارات ورزشی و دوران بازیگری
حسن حبیبی به عنوان کاپیتان تیم ملی ایران، در صعود به مسابقات فوتبال المپیک ۱۹۶۴ توکیو و قهرمانی در جام ملت‌های ۱۹۶۸ آسیا نقش داشت. او همچنین در مسابقات جام عمران منطقه‌ای سال ۱۳۴۴ به عنوان بازیکن قهرمان شد. پس از آن به مربیگری پرداخت و با تیم پاس تهران دو قهرمانی لیگ تخت جمشید را کسب کرد. او در سال ۱۳۴۹ و در ۳۱ سالگی از فوتبال خداحافظی کرد و مراسم خداحافظی او با حضور کاپیتان‌های پیشین تیم‌های ملی جهان در ورزشگاه امجدیه برگزار شد.
مسیر مربیگری و نقش در باشگاه آرارات
پس از خداحافظی از بازیگری، حسن حبیبی در دوره‌های آموزش مربیگری فیفا شرکت کرد و بالاترین نمره را کسب کرد. او از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۶ سرمربی تیم پاس بود و دو قهرمانی لیگ تخت جمشید را به دست آورد. پس از انقلاب، نخستین سرمربی تیم ملی ایران شد و تیم را به جام ملت‌های آسیا برد. همچنین در سال ۱۳۶۴ به عنوان سرمربی استقلال منصوب شد اما هدایت این تیم را به منصور پورحیدری سپرد. او یک سال بعد به امارات رفت و سرمربی الاهلی شد.
از سال ۱۳۶۵ زندگی حرفه‌ای او با باشگاه آرارات گره خورد و به عنوان «پدر معنوی» این باشگاه شناخته شد. او از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۴ سرمربی آرارات بود و بازیکنانی چون سرژیک تیموریان و ادموند بزیک را به فوتبال ایران معرفی کرد. همچنین از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ سرمربی تیم فوتبال المپیک ایران بود و بازیکنان مطرحی مانند کریم باقری و مهدی مهدوی‌کیا را پرورش داد.
حسن حبیبی پس از سرمربیگری تیم امید، سرمربی برق شیراز و استقلال اهواز نیز بود و تا پایان دوران حرفه‌ای خود در فوتبال ایران حضور فعال داشت.
بیشتر بخوانید: توضیحات شاه‌منصوری درباره پرونده بیفوما و مذاکرات با استقلال خوزستان · حسن حبیبی چهره نامدار فوتبال ایران درگذشت
