فاطمه محیطیزاده در ماده هفتگانه بازیهای آسیایی پس از شش ماده با امتیاز ۴۹۲۵ و در جایگاه دوم جدول قرار داشت و تنها دوی ۸۰۰ متر برای تعیین نتیجه نهایی باقی مانده بود. او در پرش ارتفاع و پرش طول اول شد، در دوی ۱۰۰ متر با مانع و ۲۰۰ متر سوم شد و در پرتاب وزنه دوم بود. با این شرایط، او حتی شانس کسب مدال طلا داشت.
کفش غیرمجاز و دیسکالیفه شدن
اما پیش از شروع دوی ۸۰۰ متر، استفاده از کفش نایکی مدل Maxfly ۲ که در ماده پرش ارتفاع تایید نشده بود، باعث دیسکالیفه شدن محیطیزاده شد. این کفش تخصصی برای مسابقات پیست، پرتاب نیزه و جادهای است و در مواد پرشی مجاز نیست. قوانین فدراسیون جهانی دوومیدانی تاکید دارند که کفشهای مورد استفاده باید در فهرست رسمی تایید شده باشند و در صورت عدم تایید، ورزشکار دیسکالیفه میشود.
بیشتر بخوانید: ایناللو تا ۲۰۲۸ با تیم ملی تفنگ اندونزی قرارداد دارد
این اتفاق ابهاماتی درباره فرآیند آمادهسازی و نظارت بر تجهیزات تیم ملی ایجاد کرده است. فدراسیون دوومیدانی ایران اعتراض کرده و اعلام کرده که ورزشکار با حسن نیت و بر اساس تایید رسمی پیش از مسابقه اقدام کرده و خطا متوجه فرآیند بازرسی است، نه ورزشکار. با این حال، قوانین فدراسیون جهانی صراحت دارند که مسئول کنترل کفش باید در صورت عدم تایید، داور را مطلع کند و ورزشکار را دیسکالیفه نماید.
مسئولیت فدراسیون و ضرورت نظارت دقیق
مسئولیت استفاده از تجهیزات مناسب تنها بر عهده ورزشکار نیست و فدراسیون و کادر فنی باید پیش از مسابقه از تطابق کفشها با مقررات اطمینان حاصل کنند. سوال اصلی این است که آیا کفش محیطیزاده پیش از مسابقه با فهرست کفشهای تایید شده تطبیق داده شده بود و اگر بله، چرا کفش دیگری در نظر گرفته نشد؟ و اگر خیر، چرا این بررسی ساده انجام نشده است؟
دیسکالیفه شدن محیطیزاده که یکی از شانسهای اصلی کسب مدال بود، هزینه سنگینی برای او و دوومیدانی ایران داشت. این اتفاق نشان میدهد که سهلانگاری در رعایت قوانین بینالمللی میتواند به از دست رفتن مدالهای مهم منجر شود و فدراسیون باید پاسخگوی چرایی این نقص نظارتی باشد.
بیشتر بخوانید: سخاییفر: مسابقه تازه شروع شده است؛ نگاه ما به پایان رقابتهای تیروکمان · برتری ۶۳ بر ۲۰ تیم کبدی زنان ایران مقابل ژاپن با صحنهای تماشایی




