صنعت نفت آبادان، یکی از تیمهای ریشهدار و مردمی فوتبال ایران، این تابستان دوباره به لیگ برتر بازگشت؛ جایگاهی که باید همواره در آن حضور داشته باشد. اما این تیم که لقب برزیل فوتبال ایران را یدک میکشد، این روزها بیش از هر زمان دیگری در خطر سقوط به لیگ آزادگان قرار دارد.
صنعت نفت؛ آسانسور لیگها یا گوهر فوتبال ایران؟
صنعت نفت در سالهای اخیر تبدیل به آسانسور فوتبال ایران شده و مدام بین لیگ برتر و لیگ آزادگان در رفت و آمد است. مشکلات ساختاری و قانونی تیمهای دولتی، بزرگترین مانع برای این تیم است. وقتی در لیگ آزادگان هستند، مشکلی برای هزینهها ندارند اما حضور در لیگ برتر و پسوند ظاهری حرفهای، شرایط را برایشان دشوار میکند.
آبادان و انزلی از معدود شهرهای فوتبال ایران هستند که هوادارانشان به تیمهای خود وفادارند و خبری از هواداران آبی و قرمز تهران در ورزشگاههای کهنه این شهرها نیست. ملوان و صنعت نفت تیمهایی هستند که هر هفته مردم این شهرها با نتایجشان زندگی میکنند. سقوط دوباره این تیمها لطمه بزرگی به روح و روان مردم وارد خواهد کرد.
وضعیت فعلی و ضرورت حمایت فوری
صنعت نفت با ۷ بازی و فقط ۴ امتیاز در رده هجدهم جدول قرار دارد و با توجه به سقوط ۴ تیم در پایان فصل، زنگ خطر برای آبادانیها به صدا درآمده است. دادن فرصت به مربی جوان محمد نوری برای اولین تجربه سرمربیگری اقدامی مثبت است اما کافی نیست. مشکلات بیرون و درون زمین باید به دقت بررسی و حل شود و نباید مربی تنها گذاشته شود.
با توجه به عدم واگذاری تیمهای دولتی به بخش خصوصی، مسئولان باید مسئولیتپذیر باشند و هر چه سریعتر دست به کار شوند. حال و روز صنعت نفت خوب نیست و تیم نتیجه نمیگیرد؛ در فوتبال نتیجه است که میماند. اگر قرار است کمکی به این تیم شود، همین الان وقت آن است. حمایت از محمد نوری و شاگردانش باید فوری انجام شود، چون فردا دیر خواهد بود.
