بحث درباره ایرادات صدا و سیما در حوزه‌های مختلف، از جمله فوتبال، همواره چالشی بوده است. مدیران این سازمان به نظر نمی‌رسد که به نظرات مخاطبان یا کارشناسان توجه کنند و کسانی که در شبکه ۳ فعالیت می‌کنند، ناچار به تبعیت از دکترین سازمان هستند و کمتر به خواست مردم یا انجام درست کار اهمیت می‌دهند.
تغییر سبک گزارشگری فوتبال
در دهه ۷۰ شمسی، مرحوم بهرام شفیع اصولی برای گزارشگری فوتبال تدوین کرد که سال‌ها به عنوان دستورالعمل برای گزارشگران تهران و شهرستان‌ها به کار می‌رفت. اما با ظهور نسل جدیدی مانند خیابانی، فردوسی‌پور و مزدک، سبک گزارشگری تغییر کرد. خیابانی برای رقابت با عادل و مزدک به پرداختن به حواشی در آنتن زنده روی آورد. با گذشت زمان و کنار رفتن فردوسی‌پور و مزدک، سبک کاری خیابانی که بیشتر به حواشی می‌پردازد، مورد تایید مدیریت جدید شبکه ۳ قرار گرفت.
این سبک شامل پرداختن به موضوعات غیرمرتبط با فوتبال، ارائه جملاتی که به فوتبال ربطی ندارند و اولویت دادن به وایرال شدن در فضای مجازی به جای تمرکز بر بازی است. نتیجه این روند، کاهش کیفیت گزارش‌ها و گرایش مخاطبان به تماشای بازی‌ها از شبکه‌های دیگر یا با صدای قطع شده است.
نمادهای سبک گزارشگری فعلی و انتقادها
یکی از شاخصه‌های این سبک، تشکرهای بی‌مورد گزارشگران از مسئولان ورزشگاه در آنتن زنده است. نمونه بارز آن در بازی استقلال و پیکان بود که گزارشگر از مسئولان ورزشگاه بابت آبیاری چمن بین دو نیمه تشکر کرد؛ کاری که وظیفه ذاتی آن‌هاست و بابت آن حقوق دریافت می‌کنند. این در حالی است که کیفیت زمین اصلاً مطلوب نبود.
علاوه بر این، گزارشگر به جای تمرکز بر بازی، به حواشی کم‌اهمیت پرداخت و از اصطلاحات عامیانه‌ای مانند «پاس پرچم» استفاده کرد که نه در میان فوتبالی‌ها رایج است و نه برای عموم مردم قابل فهم. این سبک باعث بروز شایعات و گمانه‌زنی‌های بی‌مورد شده است.
امید است روزی گزارشگران لایق و مسلط، فوتبال را به شکل حرفه‌ای گزارش کنند و نظر مردم برای مسئولان اهمیت یابد تا از ظرفیت ویژه پخش تصاویر فوتبال در ایران به درستی استفاده شود.
