استعفای حسین عبدی و پذیرش سریع آن توسط فدراسیون تنها پاک کردن صورت‌مساله بود. وعده مهدی تاج برای تعیین تکلیف سرمربی جدید تیم امید ظرف ۴۸ ساعت بیشتر شبیه نمایش رسانه‌ای برای آرام کردن افکار عمومی است.
گزینه‌های خارجی به دلیل محدودیت‌های مالی و ساختاری از دسترس خارج شده‌اند و انتخاب‌های فدراسیون به چند مربی داخلی محدود شده است. مجتبی حسینی، مربی با دیسیپلین و آشنا به لیگ ایران، اخیراً از باشگاه نساجی استعفا داده اما عملکرد پرنوسان و نتایج ضعیفش سوال‌برانگیز است. فرهاد مجیدی با کاریزما و تجربه قهرمانی لیگ، گزینه‌ای مطرح است اما سبک مربیگری او بیشتر مدیریت ستارگان است تا توسعه استعدادها و در دوره قبلی هدایت تیم امید موفق نبود.
بیشتر بخوانید: فدراسیون فوتبال ایران خواستار آرامش و حمایت منطقی پس از شکست تیم ملی مقابل ازبکستان شد
گزینه‌ها و چالش‌های نیمکت تیم امید
افشین قطبی که بیشتر رنگ نوستالژی دارد، مدت‌هاست از فضای فشرده لیگ ایران دور بوده و مشخص نیست چگونه با مشکلات تیم امید مانند کمبود بازی تدارکاتی و حواشی کنار بیاید. غیبت نام‌های باکیفیت مانند یحیی گل‌محمدی که در لیگ عراق است نیز محسوس است.
وحید هاشمیان با متدولوژی اروپایی، شناخت کامل از سیستم فدراسیون و احترام در جامعه فوتبال، گزینه مناسبی به نظر می‌رسید. همچنین نام مهدی مهدوی‌کیا مطرح است که در دوره ریاست عزیزی‌خادم سرمربی تیم امید بود اما پس از تغییرات فدراسیون از ایران رفت و همکاری با مجموعه فعلی بعید است.
مشکل اصلی در مدیریت فدراسیون است
مشکل تیم امید ایران صرفاً نام سرمربی نیست و در سال‌های گذشته مربیان خوبی روی نیمکت این تیم بوده‌اند. مشکل اصلی در مدیریت فدراسیون و حضور مهدی تاج و همکارانش است. تغییر این افراد ضروری است و وعده‌های ۴۸ ساعته و انتخاب‌های عجولانه راه‌حل نیستند.
نیمکت تیم امید آزمایشگاه مدیران فدراسیون نیست که با هر شکست تغییر کند. اینجا ویترین آینده فوتبال ایران است که نیازمند برنامه بلندمدت است نه مسکن موقت با نام مربی جدید. با وضعیت فعلی چشم‌انداز روشنی برای تیم امید که بیش از نیم قرن از آخرین صعود به المپیک می‌گذرد وجود ندارد.
بیشتر بخوانید: استانیسلاو چرچسوف: ایران تیمی باتجربه و در سطح خوبی است · قطبی ۲۴ ساعت برای اعلام نظر نهایی درباره پیشنهاد فدراسیون فرصت دارد
