روبرتو پیاتزا پس از قبول هدایت تیم ملی والیبال ایران، سیاستی مهم را در پیش گرفت و اعلام کرد قصد دارد تغییر نسل بزرگی در تیم ملی ایجاد کند. در اولین گام، میلاد عبادیپور، یکی از آمادهترین بازیکنان تیم ملی، کنار گذاشته شد. همچنین بازیکنانی مانند امیر غفور و سیدمحمد موسوی به تیم ملی دعوت نشدند.
سال اول حضور پیاتزا با قرار گرفتن تیم ملی در رده هشتم لیگ ملتها و حضور در جمع هشت تیم برتر قهرمانی جهان همراه بود، اما سال ۲۰۲۶ شرایط متفاوت شد. تیم ملی باید در لیگ ملتها و قهرمانی آسیا به میدان میرفت که قهرمانی آسیا میتوانست به کسب مستقیم سهمیه المپیک لسآنجلس منجر شود، اما این اتفاق رخ نداد و حضور ایران در المپیک به رویا تبدیل شد.
نقدهای وارد شده به روبرتو پیاتزا
منتقدان معتقدند در مقاطع حساس، سرمربی باید انعطاف بیشتری داشته باشد و از بازیکنان کلیدی بهره ببرد. حضور میلاد عبادیپور که در سطح اول والیبال اروپا بازی میکرد، میتوانست در قهرمانی آسیا کمک کند، بهویژه که تیم در دریافت دچار مشکل بود. عدم دعوت از آرمان صالحی و استفاده محدود از حسین حاجیکلاته نیز مورد انتقاد قرار گرفت. محمدرضا حضرتپور در مسابقات عملکرد فوقالعادهای نداشت و نبود رقیبی جدی مانند آرمان صالحی به تیم ضربه زد.
در پست پاسور نیز عدم استفاده از علی رمضانی که میتوانست در شرایط فشار به تیم کمک کند، بحثبرانگیز بود. همچنین عدم دعوت از امیرحسین توخته از دیگر تصمیمات مورد نقد پیاتزا بود. تیم ملی در فینال قهرمانی آسیا مقابل ژاپن بازی شجاعانهای ارائه داد، اما شاید اگر از تمام مهرههای در دسترس استفاده میشد، نتیجه متفاوتی رقم میخورد و ایران جشن صعود به المپیک را برگزار میکرد.
