ورزشگاه آزادی، بزرگ‌ترین استادیوم فوتبال ایران، از خردادماه ۱۴۰۴ تاکنون میزبان هیچ مسابقه فوتبالی نبوده است. این تعطیلی طولانی‌مدت باعث شده باشگاه‌ها به ورزشگاه‌های دیگر مراجعه کنند و هواداران همچنان منتظر بازگشت این ورزشگاه خاطره‌انگیز باشند.
حدود ۱۵ نفر از کارگران پیمانکاری مجموعه ورزشی آزادی روز ۲۸ مهرماه مقابل ساختمان وزارت ورزش و جوانان تجمع کردند تا خواستهٔ خود را برای دریافت حقوق و حق بیمه سه ماه اخیر مطرح کنند. این تجمع با وعده امیر لواف، سرپرست امور مجموعه آزادی، برای پیگیری و حل مشکل پایان یافت اما نگرانی‌ها درباره وضعیت اداره این مجموعه بزرگ ورزشی همچنان باقی است.
بیشتر بخوانید: تراکتور درخواست تعویق دو بازی رده‌های پایه مقابل ملوان را مطرح کرد
ابهامات بازگشایی و وضعیت بازسازی ورزشگاه آزادی
پیش‌تر پایان سال ۱۴۰۵ به‌عنوان زمان آماده‌سازی و بهره‌برداری دوباره از ورزشگاه اعلام شده بود اما با نزدیک شدن به ماه‌های پایانی سال، هنوز پرسش‌های مهمی درباره وضعیت عملیات بازسازی، آماده شدن چمن و اقدامات باقی‌مانده بی‌پاسخ مانده‌اند. نبود برنامه‌ای روشن و قابل اتکا برای میزبانی مسابقات، نگرانی‌ها را افزایش داده است.
این وضعیت باعث شده که غیبت ورزشگاه آزادی به امری عادی تبدیل شود، در حالی که هیچ ورزشگاهی نمی‌تواند جایگاه و اهمیت آن را پر کند. مجموعه آزادی نه تنها محل برگزاری مسابقات است بلکه بخشی از حافظه فوتبال ایران به شمار می‌رود و دوری طولانی‌مدت آن هزینه‌های جدیدی به فوتبال تحمیل می‌کند.
اکنون زمان آن رسیده که به جای تکرار وعده‌ها، گزارشی شفاف از وضعیت واقعی پروژه، موانع باقی‌مانده و تاریخ عملی بازگشایی منتشر شود تا نگرانی‌ها درباره بازگشت ورزشگاه آزادی پایان یابد.
بیشتر بخوانید: دراگان اسکوچیچ درباره لغو بازی ملوان و تراکتور و چالش‌های فوتبال ایران واکنش نشان داد · حمید علیدوستی به حقش نرسید به دلیل عدم مخفی کردن گیتارش
