لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان آسیا آغاز میشود و همچنان امیدی به قهرمانی تیمی از ایران دیده نمیشود. سالهاست که تنها کسب سهمیه آسیایی به محلی برای فخر فروشی باشگاهها و دست مایهای برای کری هواداران تبدیل شده است و سقف توقعات ما به حدی پایین آمده که فقط حضور در این رقابتها هدف شده است.
فاصله فوتبال ایران با سایر رقبا روز به روز بیشتر میشود و حتی رقابت با کشورهای درجه سوم آسیا نیز با مشکلات فراوانی روبرو است. قدرتهای درجه اول آسیا که جای خود دارند و پیشبینی میشود در آینده نزدیک حتی حضور در سطح اول آسیا نیز به آرزو تبدیل شود.
چالشها و ناکامیهای فوتبال ایران در آسیا
از آخرین قهرمانی آسیایی تیمهای ایرانی ۳۴ سال میگذرد. از آغاز لیگ قهرمانان آسیا تنها چهار بار تیمهای ایرانی به فینال رسیدهاند و در لیگ نخبگان آسیا رسیدن به نیمه نهایی به یک رویا تبدیل شده است. نه تنها جام و افتخاری کسب نشده، بلکه بعضی نتایج حتی در سطح دوم آسیا باعث سرخوردگی هواداران شده است.
دلایل ناکامی تیمهای ایرانی در آسیا واضح است؛ ضعف مدیریتی، مالی، زیرساختی، فنی، نبود برنامهریزی بلندمدت و استفاده از مدیران غیرمتخصص باعث شده فوتبال ایران شانسی برای رقابت در فوتبال علمی و مدرن نداشته باشد. این مشکلات شناخته شدهاند اما ارادهای برای اصلاح آنها وجود ندارد.
باشگاهها به جای برنامهریزی ۳ تا ۵ ساله برای موفقیت آسیایی، هر فصل را از نو میسازند. درآمد پایدار از حق پخش تلویزیونی، اسپانسرینگ، فروش بلیت و محصولات نیز به دلیل نبود قوانین و نظارت کافی تامین نمیشود. تا زمانی که پول فوتبال به جیب دلالان میرود و بازیکنان خارجی کمکیفیت جذب میشوند، اختلاف سطح کیفیت در مسابقات آسیایی مشهود خواهد بود و ظرفیتهای داخلی فوتبال ایران نادیده گرفته میشود.
با وجود ادعای داشتن فوتبال حرفهای، فوتبال ایران هنوز نتوانسته به سطح حرفهای واقعی برسد تا با تیمهای حرفهای آسیا رقابت کند.
